13. —

Powiedziano Miłości:
— Napisz swoje imię.
Napisała.
Powiedziano:
— Odczytaj.
Odczytała.
Powiedziano:
— Policz litery.
Odpowiedziała:
— Nie uczyłam się rachować.

Jan Twardowski, Tylko miłość się liczy,
Wydawnictwo Święty Wojciech, Poznań 2009.

12. —

Poko­le­nia są pudeł­kami w pudeł­kach; w pudełku prze­mocy mo­jej mat­ki znaj­dziesz następne, które zawiera prze­moc mojego dziadka, a w środ­ku tego z kolei pudełka (nie wiem tego na pewno, a jedy­nie podej­rze­wam) natra­fisz na kolejne z jakąś mroczną, tajemną ener­gią – to opo­wie­ści w opo­wie­ściach, postę­pu­jące pod prąd stru­mie­nia czasu.

Lance Mor­row [w:] Gabor Maté, Kiedy ciało mówi nie. Koszty
ukrytego stresu, przeł. Piotr Cieślak, Czarna Owca, Warszawa 2024.
(wyróżnienie własne)

11. 4/365

     — nie, nie, nie! — za­protestował, a gdy wokół zapadła nie­zręcz­na ci­sza, dodał:
     — uwierz mi, nie wysłuchasz drugiego człowieka, dopóki cho­ciaż raz nie usłyszałeś prawdziwego siebie.

4/365

10. 3/365

za-trzyma-nie się
     by­wa najlepszym krokiem
naprzód.

trzyma-nie się
     istoty siebie jest doskonałym sposobem, by iść
naprzód.

nie
     czasem jest jedynym sposobem, by zrobić krok
naprzód.

3/365

9. 2/365

od zawsze bała się, że robiąc to, co kocha*, dojdzie do ścia­ny, do granic swoich możliwości, nie obej­dzie, nie prze­sko­czy, w najlepszym razie utknie.

pod kilkoma ścianami bywała, nim stanęła pod tą, pod któ­rą jest teraz, ale!

trudno jej było uwierzyć własnym oczom, bo po raz pierwszy w życiu zobaczyła w ścia­nie drzwi — uśmiech­nę­ła się do sie­bie — te drzwi miały błysz­czą­cą klamkę.

2/365

_______
  *  nie myl miłości z mechanizmem obronnym. miłość przeskoczy wszystko.

8. 1/365

nie poddaję się. od­daję się
czemuś większemu niż ja sam.
niech!

1/365

Porzuć myśl, że w tej chwili coś powinno być inaczej; zgódź się w umyśle i sercu, by ta chwila była właśnie taką, jaką jest, i pozwól sobie być właśnie takim, jakim jesteś. Potem, gdy będziesz gotowy, idź tam, gdzie ci serce wskazuje, z uwagą i zdecydowaniem.

Jon Kabat-Zinn, Gdziekolwiek jesteś, bądź,
przeł. Henryk Smagacz, Czarna Owca, Warszawa 2014.

7. —

Annoiarsi per fare spazio all’inaspettato.
Daj sobie czas na nudę, by mogło wydarzyć się coś niezwykłego.

La noia è come una stanza vuota:
prima o poi entra qualcosa di bello.
Nuda jest jak pusty pokój:
prędzej czy później wejdzie do niego coś pięknego.

Lorenza Bernardi, Filosofia Capibara, ilustr. Lucia Carlini,
Editrice Il Castoro, Milano 2025.