20. —

[…] the good day doesn’t come first.
I bring it.
That is not hustle culture.
That is nervous system literacy.
   —  Gil Alter

19. —

Połykam łzy.
     — Już dobrze?
     — Tak.

Wojciech Sawicki, Życie na kółkach,
Wydawnictwo W.A.B., Warszawa 2025.

18. —

Człowiek ma dwa życia, to drugie zaczyna się, gdy uświadomi sobie, że ma jedno.
   —  Konfucjusz

17. 10/365

cze­go masz dość? możesz odpowiedzieć na to pytanie z miej­sca ofiary lub z miejsca osoby obdarowanej*. wystarczy, że zdecydujesz, na czym chcesz skupić swoją uwagę.

10/365

_______
  *  obie odpowiedzi są cenne: ta z miejsca ofiary zaprosi cię do zmiany lub poszukania pomocy; ta z miejsca osoby obdarowanej do wdzięcz­ności.

16. —

Co czujecie, gdy kogoś kochacie? Co czujecie, gdy kogoś pragniecie? Czym różnią się te dwa uczucia?

Esther Perel, Inteligencja erotyczna. Jak utrzymać bliskość w relacji,
przeł. Magdalena Zielińska, Wydawnictwo Znak, Kraków 2023.

15. 8/365

     — to naprawdę tra­gedia?
     — a nie‽
     — ja bym powiedziała: przełom, gratuluję.

8/365

14. 7/365

rze­czowniki to stan. przymiotniki to opinia. czasowniki to prawda, czyli proces, który zwraca nas naszemu życiu, by mogło płynąć tam, gdzie chce.

7/365

Czytałem kiedyś pamiętnik zgorzkniałego, nieszczęśliwego zakonnika, który opuścił klasztor.

Jan Twardowski, Tylko miłość się liczy,
Wydawnictwo Święty Wojciech, Poznań 2009.

13. —

Powiedziano Miłości:
— Napisz swoje imię.
Napisała.
Powiedziano:
— Odczytaj.
Odczytała.
Powiedziano:
— Policz litery.
Odpowiedziała:
— Nie uczyłam się rachować.

Jan Twardowski, Tylko miłość się liczy,
Wydawnictwo Święty Wojciech, Poznań 2009.

12. —

Poko­le­nia są pudeł­kami w pudeł­kach; w pudełku prze­mocy mo­jej mat­ki znaj­dziesz następne, które zawiera prze­moc mojego dziadka, a w środ­ku tego z kolei pudełka (nie wiem tego na pewno, a jedy­nie podej­rze­wam) natra­fisz na kolejne z jakąś mroczną, tajemną ener­gią – to opo­wie­ści w opo­wie­ściach, postę­pu­jące pod prąd stru­mie­nia czasu.

Lance Mor­row [w:] Gabor Maté, Kiedy ciało mówi nie. Koszty
ukrytego stresu, przeł. Piotr Cieślak, Czarna Owca, Warszawa 2024.
(wyróżnienie własne)

11. 4/365

     — nie, nie, nie! — za­protestował, a gdy wokół zapadła nie­zręcz­na ci­sza, dodał:
     — uwierz mi, nie wysłuchasz drugiego człowieka, dopóki cho­ciaż raz nie usłyszałeś prawdziwego siebie.

4/365

10. 3/365

za-trzyma-nie się
     by­wa najlepszym krokiem
naprzód.

trzyma-nie się
     istoty siebie jest doskonałym sposobem, by iść
naprzód.

nie
     czasem jest jedynym sposobem, by zrobić krok
naprzód.

3/365

9. 2/365

od zawsze bała się, że robiąc to, co kocha*, dojdzie do ścia­ny, do granic swoich możliwości, nie obej­dzie, nie prze­sko­czy, w najlepszym razie utknie.

pod kilkoma ścianami bywała, nim stanęła pod tą, pod któ­rą jest teraz, ale!

trudno jej było uwierzyć własnym oczom, bo po raz pierwszy w życiu zobaczyła w ścia­nie drzwi — uśmiech­nę­ła się do sie­bie — te drzwi miały błysz­czą­cą klamkę.

2/365

_______
  *  nie myl miłości z mechanizmem obronnym. miłość przeskoczy wszystko.

8. 1/365

nie poddaję się. od­daję się
czemuś większemu niż ja sam.
niech!

1/365

Porzuć myśl, że w tej chwili coś powinno być inaczej; zgódź się w umyśle i sercu, by ta chwila była właśnie taką, jaką jest, i pozwól sobie być właśnie takim, jakim jesteś. Potem, gdy będziesz gotowy, idź tam, gdzie ci serce wskazuje, z uwagą i zdecydowaniem.

Jon Kabat-Zinn, Gdziekolwiek jesteś, bądź,
przeł. Henryk Smagacz, Czarna Owca, Warszawa 2014.

7. —

Annoiarsi per fare spazio all’inaspettato.
Daj sobie czas na nudę, by mogło wydarzyć się coś niezwykłego.

La noia è come una stanza vuota:
prima o poi entra qualcosa di bello.
Nuda jest jak pusty pokój:
prędzej czy później wejdzie do niego coś pięknego.

Lorenza Bernardi, Filosofia Capibara, ilustr. Lucia Carlini,
Editrice Il Castoro, Milano 2025.

6. —

Jeżeli odmowa obar­cza cię winą, a zgoda jest na­zna­czona żalem, wybierz wi­nę. Żal zabija duszę.

Gabor Maté, Kiedy ciało mówi nie. Koszty ukrytego stresu,
przeł. Piotr Cieślak, Czarna Owca, Warszawa 2024.

5. mimo wszystko oddychaj…

Charlie Mackesy, Always Remember. The Boy,
the Mole, the Fox, the Horse and the Storm,
Ebury Press, London 2025.

4. —

James Norbury, A Beautiful World,
Michael Joseph, London 2025.

3. 361/365

zignorowała swoje potrzeby, by nie robić ukochanej oso­bie kłopotu. zba­gatelizowała je i narobiła ukochanej oso­bie i so­bie przeogromnego kłopotu. nie pierwszy raz, na­wet nie dru­gi czy trzeci, ale może w koń­cu po raz pierwszy zobaczyła, jak bar­dzo szkodliwy jest ten archaiczny model postępowania za­instalowany w dzieciństwie, by przetrwać.

361/365

2. w mroku

Wewnątrz całkowita ciemność i brak od­wa­gi; jakby skończyły się wszel­kie rezerwy duchowe, intelektualne i uczuciowe, jakbym ni­gdy nie pra­co­wał pod wpływem tego wewnętrznego podszeptu, we­so­łe­go i emocjonalnego impulsu, który jest praw­dzi­wym sensem pracy umy­sło­wej. Bo praca ma dwa sensy: intelektualny, a więc rezultat, oraz ten drugi, którym jest sam proces, twórczość po­bu­dzo­na za spra­wą uczucia, a duchowa głębia tej twór­czości jest nieomal niezależna od rezultatu.

Sándor Márai, Porwanie Europy,
przeł. Irena Makarewicz, Czytelnik, Warszawa 2022.
(wyróżnienie własne)

1. praprzyczyna

Na szczyt wiedzie sto trzynaście schodów.
Policzyłam, więc wiem.
Wiedza nie sprawia, że wchodzi sie łatwiej.
// Filigranka, 90/234.